“Rzeźnik drzew” Andrzeja Pilipiuka już w sprzedaży.
O tym, co u Autora “Apokalipsy według Pana Jana”, “Toy Land”, “Kronik jednorożca” i “Ostatniego Zjazdu przed Litwą” słychać…
Nie, nie będzie to kolejna recenzja filmu 
o takim samym tytule, a książki, która nie tyle pomoże, co uświadomi ludziom fakt bardzo ważny – nie szata zdobi człowieka.
Edward de Bono napisał książkę, która w swoim założeniu ma pomóc zmienić Twoje myślenie. Choć można pomyśleć – kolejny gniot z serii niestety, ale się nie uda, w przypadku de Bono będzie to duże nadużycie.
Zastosuj siłę kreatywnego myślenia, by stać się bardziej atrakcyjnym, zmieniając obraz swojego umysłu! Wydajemy fortunę na ubrania, kosmetyki, diety i treningi, a nawet na operacje, by nasze ciała były atrakcyjniejsze. Jednak właściwie nie zastanawiamy się nad tą jedną rzeczą, która zwiększa atrakcyjność każdego z nas. Nic ona nie kosztuje, zabiera naprawdę mało czasu, a bez tego nawet najbardziej piękna fizycznie osoba będzie nieatrakcyjna: tą rzeczą jest piękny umysł. Niezależnie od tego, jak świetnie wyglądasz, jeśli masz nudny umysł, nie ma nadziei na to, że zaimponujesz ludziom w jakiejkolwiek sytuacji. Nie wymaga on wysokiego IQ, szerokiej wiedzy czy wspaniałej osobowości. Wszystko, czego trzeba, to kreatywność, wyobraźnia i empatia – a tych technik każdy może się nauczyć.
Po przeczytaniu tej książki od razu uświadamiamy sobie – primo, że nie fitness daje rade, a sposób naszego wypowiadania się i kreatywnego myślenia. To odważnie (w kulturze, która kładzie większy nacisk na piękno) może stanowić naszą główną broń w wielu sytuacjach, z których wyjdziemy zwycięsko.
Hipotezy, koncepcje, negacje – niby pojęcia proste, a jednak nie każdy potrafi w sposób skuteczny (czytaj – zachęcający) przekonać odbiorcę komunikatu do swoich racji. De Bono pokazuje styl nowoczesnej retoryki, która jest kluczem do odniesienia sukcesu – zawodowego i osobistego. Ten ostatni zresztą autor doskonale ilustruje we wstępie do książki.
“Mieć piękny umysł” to nie poradnik dla każdego, kto chce w weekend przyswoić sobie wiedzę z zakresu doskonalenia swojego umysłu (a co za tym idzie retoryki). To długa droga, którą zaczynamy kroczyć wolno zgłębiając strona po stronie nowe techniki pozwalające nam osiągnąć zamierzony cel.
Doskonale napisane mini wykłady de Bono powinny być lekturą obowiązkową dla wszystkich, którzy chcą posługiwać się siłą swojego umysłu bez względu na wysokość IQ czy inne czynniki.
Polecam
“Mieć piękny umysł”
Edward de bono
wydawnictwo Studio Emka
2009
Kolejna ciekawe książki wydawnictwa Studio Emka.
„11 przykazanie” to podnosząca na duchu kompilacja fragmentów z najznakomitszych motywacyjnych dzieł na temat dążenia do dobrobytu, jakie kiedykolwiek napisano. Ich autorami są genialni założyciele amerykańskiego ruchu ideologicznego Nowej Myśli, których nie ograniczała jeszcze poprawność polityczna, dzięki czemu ich przekaz był tak bezpośredni, nieskrępowany i potężny jak ich przekonania. Nigdy jeszcze teksty tych guru sukcesu nie znalazły się wspólnie w jednej książce. Tutaj mamy przed sobą najciekawsze fragmenty filozofii życiowej najbardziej fascynujących spośród tych pisarzy, tak dobrane i zaaranżowane, aby nawzajem się wzmacniały i uwypuklały. Wszystkie ich sprawdzone sposoby i strategie przyciągania bogactwa opierają się na jednej, podstawowej idei: Kluczem do sukcesu są nasze myśli – zmienić nasze życiowe doświadczenia możemy tylko zastępując stare, ograniczające nas podejście przez nowe, postępowe.
Winston Leonard Spencer Churchill – brytyjski polityk, mówca, strateg, pisarz i historyk, dwukrotny premier Zjednoczonego Królestwa, laureat literackiej Nagrody Nobla. Był człowiekiem z krwi i kości, postacią wyróżniającą się dzięki swym mocnym cechom charakteru, jak i słabościom. Ale to jego silne ego, świadomość posiadania władzy, wybuchowość, wielka fantazja, dobroduszność, zawadiackość, zafascynowanie wojną oraz zmysłowość decydowały o nieprzeciętnych osiągnięciach. Churchill był autentyczny w tym, co robił, nie zakładał żadnych masek. Zawsze wierzył w siebie i w słuszność swoich decyzji, mimo że te decyzje mogły zranić bliskich.
Śmiałek na wojnie, polityk- wizjoner, jedna z najwybitniejszych i niepowtarzalnych osobowości XX wieku. Zdecydowanie, żądza działania, strategiczne myślenie, wola przetrwania oraz zdolność zmotywowania całego narodu, to tylko niektóre z jego cech, które czynią z niego osobę godną naśladowania przez ludzi świata biznesu. Dlatego książka ta może być pasjonującą lekturą dla menedżerów, przedstawicieli kadr kierowniczych, dotkniętych dodatkowo historycznym bakcylem, ponieważ Hesse odkrywa w niej, jak na przykładzie przeróżnych wydarzeń z życia Churchilla można sytuacje kryzysowe obrócić w szanse uwieńczone sukcesem.
Książka Hesse’go jest, by powtórzyć za Ernstem Horstem, recenzentem z Frankfurter Allgemeine Zeitung, kwintesencją sposobu Churchilla na przeżycie życia.
Robi wrażenie lekkością, z jaką autorowi udało się ożywić wydarzenia, postaci i słynne miejsca.
Więcej informacji na stronie wydawnictwa
22 maja na Międzynarodowych Targach Książki w Warszawie będzie miała swoją premierę nowa, sensacyjna powieść Paula Coelho pt. “Zwycięzca jest sam”. Tego samego dnia książka trafi do księgarń w całej Polsce.
Festiwal filmowy w Cannes. 24 godziny. Cała plejada postaci z wielkiego świata: producenci filmowi, aktorzy, dyktatorzy mody, supermodelki, a także początkujące gwiazdki filmowe, gwiazdy, których splendor już nieco przygasł i tłum tych, którzy grzeją się w blasku sławy, władzy i bogactwa. Porządek tego “pięknego, wspaniałego” świata burzy nagłe wtargnięcie Igora, rosyjskiego multimilionera, owładniętego obsesją na punkcie swojej byłej żony, która odeszła ze znanym projektantem mody. Igor, zraniony do żywego nie cofnie się przed niczym, by odzyskać miłość ukochanej…
Zwycięzca jest sam to wierny portret współczesnego świata, w którym blichtr, próżność i zakłamanie, wyparły prawdziwe wartości, w którym człowiek w pogoni za złudnym szczęściem w świetle jupiterów zatracił poczucie dobra i zła, zagubił siebie. Paulo Coelho przypomina nam, że czasem warto wybrać drogę mniej uczęszczaną.
Czy można napisać coś dla młodych, dojrzałych ludzi, co nie będzie kolejną sagą o wampirach (nikogo nie obrażając)? Wydawać by się mogło, że nie – jednak Suzanne Collins “igrzyskami śmierci” udowodniła, że jest zupełnie inaczej.
Na ruinach dawnej Ameryki Północnej rozciąga się państwo Panem, z imponującym Kapitolem otoczonym przez dwanaście dystryktów. Okrutne władze stolicy zmuszają podległe sobie rejony do składania upiornej daniny. Raz w roku każdy dystrykt musi dostarczyć chłopca i dziewczynę między dwunastym a osiemnastym rokiem życia, by wzięli udział w Głodowych Igrzyskach, turnieju na śmierć i życie, transmitowanym na żywo przez telewizję.
Tak w telegraficznym skrócie wygląda początek 3-tomowej (w Polsce na razie mamy tylko “Igrzyska Śmierci) sagi o losach Stanów Zjednoczonych w niedalekiej przyszłości. Jednak ta przyszłość niebezpiecznie w wielu elementach przypomina nam czasy, w których żyjemy (no może z małymi wyjątkami).
Mamy więc różne społeczne grupy, które żyją w określonym dystrykcie (od najbogatszego do najbiedniejszego). Biedni głosu nie mają – muszą być posłuszni najbogatszym i od nich (nomen omen) zależy ich życie. Kulminacją takich rządów są właśnie igrzyska śmierci, które transmitowane (jak Big Brother) 24 godziny na dobę wyłaniają zwycięzcę, który może żyć bez trosk do końca życia. Oczywiście, aby zwyciężyć należy zabić swoich przeciwników więc krew i trup sieje się gęsto.
Na całe szczęście Katniss Everdeen – nastoletnia mieszkanka 12 dystryktu i dobrowolna uczestniczka igrzysk (a także nasza narratorka) udowadnia, że można w tym całym ogromie zła pokazać pozytywne uczucia, jak przyjaźń, zaufanie czy miłość. Czy jednak są one do końca prawdziwe? Z pewnością trzeba przeczytać książkę, by naprawdę dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi
Akcja rozwija się w dość szybkim tempie, które nie pozwoli do końca skupiać uwagi na wizji autorki dotyczącej obrazu USA w przyszłości. Nie szkodzi – losy bohaterów są tak intrygujące (i tajemnicze), że nawet zakończenie książki nie pozwoli nam przejść do porządku dziennego (bo kończy się znamiennym KONIEC CZĘŚCI PIERWSZEJ). Oczywiście pozostaje nam czekać na polskie wydanie 2 kolejnych tomów, które mam nadzieję, rozwieją wątpliwości i odpowiedzą na pytania zawarte w części pierwszej.
Zdecydowanie jedna z lepszych książek, jaka ukazała się ostatnio na rynku (równocześnie z audiobookiem, którego fragment można posłuchać tutaj). Nie można przejść obok niej obojętnie, bo taka powieść zdarza się raz na kilka lat.
Polecam.
Igrzyska śmierci
Autor: Suzanne Collins
wydawnictwo Media Rodzina
2009
Więcej o książce można przeczytać tutaj
Autor straszył, że przeczytanie tej książki grozi pewną śmiercią (i problemami po). Jak jednak widać – nadal dycham (choć pewien kłopotów w życiu po życiu pewnym być nie mogę). Niemniej “Księga bez tytułu” jest wylaszczoną propozycją dla każdego – nawet najbardziej wybrednego bibliofila.
“Ci, którzy przeczytają tę książkę, mogą nigdy więcej nie ujrzeć światła dziennego…” – ostrzega autor w szalonej powieści sensacyjno-przygodowej, łączącej thriller, horror, czarną komedię i… bardzo soczysty język. W obskurnym barze w Santa Mondega spotykają się m.in.: dwaj mnisi, kobieta wybudzona ze śpiączki, para zakochanych, morderca przebrany za Presleya i super zabijaka Bourbon Kid. Wszyscy chcą zdobyć “Oko Księżyca” – magiczny kamień, który zniszczy świat, jeśli posiądzie go Władca Ciemności. Ale kto nim jest?!
Początek opowieści nie jest za ciekawy, jednak później następuje totalne nakręcenie akcji, która zaskakuje swoją absurdalnością a jednocześnie uświadamia nam, że halou – to przecież żywy obraz naszej pop kultury (której absurdalności zdajemy się nie zauważać na co dzień).
Samo poszukiwanie cennego kamyka jest tylko przykrywką dla całej zabawy. Chodzi o pokazanie w krzywym zwierciadle wszystkiego, czemu kłanialiśmy się nisko i zjadaliśmy bez słowa krytyki tylko ze względu na autora i polityczną poprawność, że przecież to klasyka.
Są krwawe masakry a’la Tarantino, są żywe i nieżywe trupy Kinga i Mastertona. Dorzucamy do tego jeszcze Elvisa, który jednak kończy jak prawie wszyscy bohaterowie książki (w grobie) oraz Burbona Kida – syna kurwy i opata pewnego klasztoru, który robi w tej powieści za Strażnika Teksasu. Wspomnijmy także o święcie Absurdalne? Może na pierwszy rzut oka – w całości jest to logiczne do szpiku kości.
Motyw księgi (jakby mogło być inaczej) wkracza gdzieś pod koniec właściwego toku narracji, ale to on rzuca trochę światła na gęsto siejącego się trupa. Soczysty język, z jakim opisana jest cała historia stawia tylko kropkę nad “i” w “Księdze bez tytułu”
Chociaż Świat Książki wydawał ostatnio nieciekawe rzeczy, to jednak winy swoje odkupił “Księgą”. Czy będziemy mieli okazję czytać coś lepszego podczas tegorocznych wakacji? Mam nadzieję, że tak i … będzie to kontynuacja książki opisanej powyżej.
Księga bez tytułu
Anonim
wydawnictwo Świat Książki
2009
“Złodziejka książek” autorstwa Markusa Zusaka to uniwersalna w wymowie powieść, która zyskała uznanie czytelników w każdym wieku. O tym, że jest znakomitą lekturą również dla dzieci, świadczą wyniki konkursu na Dziecięcy Bestseller Roku 2008. Książka zachwyciła obydwa gremia jurorskie Nagrody PS IBBY, sprawiając, że Wydawnictwo Nasza Księgarnia otrzymało dwie statuetki – Małego i Dużego Donga.
fot. Ewa Świerżewska, qulturka.pl
14 maja w Bibliotece m.st. Warszawy na ul. Koszykowej odbyła się uroczysta gala wręczenia nagród w Konkursie Polskiej Sekcji IBBY “Dziecięcy Bestseller Roku”. Tym razem, po raz pierwszy w osiemnastoletniej historii Nagrody, zapanowała pełna zgodność – książka Markusa Zusaka pt. “Złodziejka książek” zdobyła nagrodę zarówno jury profesjonalnego, jak i dziecięcego.
Statuetki Donga
Statuetki wykonały w tym roku dzieci z pracowni Malowalnia, prowadzonej przez ilustratorkę Martę Pokorską.
Z werdyktu Jury profesjonalnego:
Dużego Donga otrzymuje NASZA KSIĘGARNIA za “Złodziejkę książek” Markusa Zusaka, książkę o wybitnych walorach artystycznych i niezwykle ważną w edukacji historycznej młodego czytelnika oraz kształtowaniu jego wrażliwości na los drugiego człowieka, udostępnioną w znakomitym przekładzie Hanny Baltyn.
Z werdyktu Jury dziecięcego:
Nagrodę Małego Donga w konkursie Dziecięcy Bestseller Roku 2008″ jury przyznało Wydawnictwu Nasza Księgarnia za książkę “Złodziejka Książek” autorstwa Markusa Zusaka – za jej oryginalny pomysł, wciągającą, niebanalną treść ukazaną z ciekawego punktu widzenia, a także za interesujący sposób narracji i stylizowaną okładkę.
fot. Marta Pokorska
Rozmowa z autorem książki “Głowa Minotaura” Markiem Krajewskim – autorem retro-kryminałów (Śmierć w Breslau), prowadzi prof. Stanisław Bereś
Kawiarnia Literatka, Wrocław 14.05.2009
Sławomir Mrożek i jego rysunki w wydaniu on-line! Doskonałe poczucie humoru, spostrzegawczość i błyskotliwość Sławomira Mrożka w zabawnej rysunkowej pigułce. Łamiąc stereotypy bawi i jednocześnie zmusza do refleksji nad światem, który nas otacza.
Zobacz więcej: www.noir.pl/mrozek/
Drapieżna publicystka Dziennika, prowokatorka prasowych i internetowych polemik, bezlitosna recenzentka książek. Magdalena Miecznicka rzuca kolejne wyzwanie, jako autorka książki o pokoleniu swoich rówieśników, którym na progu dorosłości historia zrobiła prezent i otwarła drogę na Zachód. Piękna, wykształcona, perfekcyjna, doskonale zorganizowana i odnosząca sukcesy kobieta jest główną bohaterką tej historii. Bez kompleksów, które towarzyszyły jeszcze pokoleniu jej rodziców, odnajduje się w nowoczesnym świecie: w Warszawie, Paryżu i Nowym Jorku. Lekko, naturalnie poświęca się typowym rozrywkom swoich rówieśników: przeżywa bez pruderii wielkie miłości, potem nieco mniejsze miłości, robi karierę, bawi się w eleganckich miejscach. Okazuje się jednak, że tym, co daje jej energię, nie jest zwyczajna radość życia czy marzenie o sukcesie. Prawda jest znacznie bardziej mroczna, i dotyka nas wszystkich
Jest to powieść o ucieczce od wolności bycia sobą o tym, że w świecie, w którym teoretycznie wszystko jest możliwe, naszą największą potrzebą jest ograniczenie sobie możliwości. O tym, że świat, spełnienie, kariera, nawet miłość, służą do tego, żeby nie myśleć o innych, trudniejszych sprawach. Jest to także opowieść o winie i szukaniu usprawiedliwień. No i powieść o polskiej świadomości i relacji Polaków z Zachodem dwadzieścia lat po upadku komunizmu.
Magdalena Miecznicka (ur. 1977) – polska dziennikarka i publicystka, krytyk literacki. Ukończyła Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Jest absolwentką Wydziału Literatury Ogólnej i Porównawczej Uniwersytetu Paris III – Sorbonne Nouvelle. Stypendystka Fundacji Batorego (studia w Kalamazoo College, Michigan, Stany Zjednoczone). Pracowała w Instytucie Badań Literackich PAN jako asystent w Pracowni Poetyki Historycznej. W swojej pracy naukowej zajmowała się głównie twórczością Witolda Gombrowicza. Jako krytyk literacki publikowała w “Tekstach Drugich”, “Twórczości”, “Teatrze”, “Nowych Książkach”, “Przekroju”, “Newsweeku” i “Gazecie Wyborczej”. Współpracowała z Polskim Radiem i TVP. Od 2006 publikuje w “Dzienniku”.
Pisaliśmy już o zwycięzcach pierwszego konkursu na książkę audio anno domini 2008. Teraz doskonała relacja ksiazki.tv.
