Na zaproszenie Wydawnictwa Znak oraz Ambasady Francuskiej i Instytutu Francuskiego w Warszawie w dniach 7-8 marca będzie gościł w Warszawie Eric-Emmanuel Schmitt promując swoją najnowszą powieść Ulisses z Bagdadu.
8 marca, poniedziałek, godz. 17 – spotkanie z czytelnikami i podpisywanie książek w Traffic Club, ul. Bracka 25. Prowadzenie Katarzyna Montgomery.
godz. 19, spotkanie z cyklu „Literatura na Skwerze” na Skwerze Hoovera ( filii Centrum Artystycznego Fabryka Trzciny) ul. Krakowskie Przedmiecie 60 a. Rozmowę na temat najnowszej książki Ulisses z Bagdadu poprowadzi Katarzyna Montgomery.
Na kanale Religia.tv pojawi się nowy religijny talk-show Szymona Hołowni „Bóg w wielkim mieście”, który zastąpi poprzedni program publicysty „Między sklepami”. Jednocześnie drugi talk-show Hołowni „Ludzie na walizkach” trafił do TVN 24.
W programie „Bóg w wielkim mieście” Szymon Hołownia będzie rozmawiać ze swoimi gośćmi na aktualne tematy, a konwersacji przysłuchiwać się będzie publiczność. Wśród pierwszych rozmówców znajdą się: m.in. senator Krzysztof Piesiewicz i polscy ratownicy, którzy pojechali na Haiti. Program nadawany będzie w niedziele o godz. 13 od 14 lutego.
Natomiast już od 6 lutego kanał TVN 24 powtarza emitowane w Religia.tv w sezonie jesiennym odcinki innego programu Hołowni „Ludzie na walizkach”. Talk-show w kanale informacyjnym nadawany jest w soboty o 23.30. Zaś kolejne, premierowe wydania „Ludzi na walizkach” emitowane będą w piątki o godz. 21 od 19 lutego.
Głośna książka znanego watykanisty odkrywa nieznane dotąd fakty z biografii, a także sekrety mistycznych wydarzeń w życiu polskiego papieża. Nadprzyrodzone znaki towarzyszące temu pontyfikatowi, dar „modlitwy wlanej”, niewytłumaczalne przypadki uzdrowień za przyczyną Jana Pawła II (zwłaszcza te dokonane jeszcze za jego życia robią ogromne wrażenie), mistyczne relacje z Maryją, szczególne i bliskie kontakty z mistykami jak o. Pio czy s. Łucja składają się na jedną z najbardziej fascynujących, wzruszających, ale i zaskakujących biografii Karola Wojtyły.
Czytelników zadziwi fakt, że życie Wielkiego Papieża, którego pontyfikat był pod ostrzałem mediów i dziennikarzy przez 27 lat, jest pełne jeszcze wielu tajemnic. “Santo Subito” Andrea Tornielliego, podobnie jak wcześniejsze bestsellerowe “Tajemnice Jana Pawła II” Antonio Socciego – to książki przełomowe, które każą z zupełnie innej perspektywy spojrzeć na posługę i święte życie Jana Pawła II.
Informacja o autorze:
Andrea Tornielli – włoski pisarz i dziennikarz, watykanista mediolańskiego dziennika „Il Giornale”. Prowadzi własną audycję radiową oraz popularnego bloga, który porusza ważniejsze tematy związane z historią współczesnego katolicyzmu.
Fragment książki:
Za Bożym globtroterem czy Papieżem „wojującym” kryje się, więc najbardziej autentyczne oblicze Jana Pawła II – człowieka, który umiał sprawić, by nadprzyrodzone światło zajaśniało w zwyczajnych, ludzkich sprawach. Tak jak wówczas, gdy miał zjeść obiad z jednym z włoskich biskupów. Prałat dotarł do papieskiego apartamentu z opóźnieniem, tłumacząc się, że spotkał w Bazylice św. Piotra swojego eks-księdza, który od siedemnastu lat żył jak kloszard, i zatrzymał się, by z nim porozmawiać. Papież kazał mu pójść go poszukać i przyprowadzić do stołu. Kloszard, zakłopotany i onieśmielony, zjadł obiad w towarzystwie Ojca Świętego. Po skończonym posiłku Papież zapytał go: „Wyspowiadasz mnie?”. Kloszard odpowiedział: „Tak”, a na jego twarzy malowało się niedowierzanie i radość. Po tym spotkaniu kloszard powrócił do funkcji kapłańskich i nikt nie zadawał mu żadnych pytań dotyczących przeszłości. Taki był Jan Paweł II, człowiek „zanurzony w Bogu”.
Tytuł: Santo Subito. Tajemnice świętości Jana Pawła II
Autor: Andrea Tornielli
Wydawca: Dom Wydawniczy Rafael
Dane techniczne: format:130,5×200 mm, s.272, oprawa miękka
ISBN: 978-83-7569-161-0
Cena detaliczna: 29,90 zł.
Dostępna: w dobrych księgarniach, Empiku oraz na www.rafael.pl
Relacja ze spotkania z Jolą Załecką, uznaną w świecie projektantką, kreatorką teatru mody, autorką książki “Apartament do spraw nadzwyczajnych”, wydanej przez Media Rodzina w 2009 roku.
Media Rodzina uruchomiła serwis poświęcony pierwszej pomocy w wypadkach dzieci (w oparciu o “Encyklopedię zdrowia dziecka”). Od dzisiaj, by dowiedzieć się – zawczasu! – jak skutecznie pomóc dziecku w nagłym zagrożeniu, Strona warta odwiedzenia.
19 marca, w Bibliotece Narodowej, w sali nr 200 o godz. 13 odbędzie się spotkanie organizowane przez Polską Izbę Książki. Jego gośćmi i jednocześnie prelegentami będą: Olav Stokkmo – dyrektor generalny IFFRO, Denis Zwirn z francuskiego Numilogu oraz Piero Attanasio z włoskiej AIE (stowarzyszenia wydawców).
Tematem spotkania i dyskusji będzie współpraca pomiędzy bibliotekami narodowymi a wydawcami w Europie (Norwegia, Francja, Włochy), Europeana a problem digitalizacji dzieł XX i XXI wieku, problem tzw. dzieł osieroconych w tym kontekście (Piero Attanasio jest odpowiedzialny za europejski projekt ARROW), sprzedaż e-booków przez wydawców przy współpracy stowarzyszeń wydawców, problem i potrzeba katalogów składowych książki – czyli najważniejsze problemy, przed jakimi staje polski rynek, a z którymi to problemami Europa już jakoś sobie radzi.
W ramach spotkania przewidywane są trzy wystąpienia prelegentów po ok. 45 minut, a także dyskusja i ewentualne pytania z sali.
Muchy w zupie i inne dramaty Małgorzaty Żurakowskiej to zapiski współczesnej kobiety, radiowej dziennikarki i mamy, która z humorem i swadą opisuje codzienne wydarzenia.
To przezabawne opowieści o życiu rodziny – rodziców, trójki dzieci i psa, którym w codziennych zmaganiach towarzyszą przyjaciele. Rytm życia bije razem z porami roku, a zwykłym zdarzeniom towarzyszy dziecięcy śmiech i ciepło domowego ogniska.
Historie wprost z życia przeplatają się z fikcją, tworząc zwariowany świat, w którym czytelnik odnajduje siebie – bo komu nie zepsuła się choć raz lodówka albo czyj pies nie zjadł kiedyś ciasteczek chwilę przed przybyciem gości?…
Zapiski te ukazywały się na antenie Radia Lublin w latach 1998-2000 w programach „Magazyn Domowy” oraz „To i owo”.
Muchy w zupie – fragment
***
18.20
Znów wszyscy razem. Syn odrabia lekcje. Polski, OK, historia, przepytać z dat, biologia – tasiemce, brrr, obiad z głowy, i dobrze, nigdy nie mogę zabrać się za poważną kurację odchudzającą. Matematyka… ooo… przepraszam, ja się na matematykę nie godziłam. Tatuś matematyk, niech pracuje. Zaczyna się tak zwane tłumaczenie, najpierw tatusiowi, jak to jest, że syn takiego zdolnego ojca nie rozumie, dlaczego plus, a nie minus. Wreszcie siadają obaj w kuchni nad zadaniami. No to ja do dziewczynek.
– Co było w przedszkolu?
– Wąże.
– Prawdziwe?
– No, taka jedna pani przyniosła i pozwalała głaskać.
– Fuj, głaskałaś?
– Tak.
– A jakie były te węże?
– Fajne, jednego założyłam sobie na szyję, ale pani go zabrała. A sama nam mówiła, że to dusiciel, no to go troszkę poddusiłam, ale tylko troszkę, naprawdę.
– A co jadłaś?
– Zupę z muchami.
– Z jakimi muchami?
– Normalnymi.
– Zaraz, a skąd się te muchy w zupie wzięły?
– A pani nawrzucała.
Kapituluję.
(…)
***
niedziela
Dużo się teraz mówi o tym, że każdy powinien mieć bogate życie wewnętrzne. Jestem pewna, że życie wewnętrzne większości kobiet umiejscawia się w torebkach.
23.55
Nareszcie cisza. Dzieci spacyfikowane, mąż chrapie, w TV nie ma co oglądać. Jedyna okazja, żeby posprzątać w torebce. Kiedy dziś w pracy szukałam długopisu, bałam się do niej włożyć rękę, żeby mnie coś nie ugryzło. Ciągle dorzucam do niej coś nowego, ale żeby robić porządki, to nie… OK. Do roboty! Wysypać wszystko na tapczan, raz, naszykować worek na śmieci, dwa, rozpocząć segregowanie, trzy! Łatwiej powiedzieć, niż zrobić! Pomalutku… a może po prostu wszystko do kubła? Nie, a jeśli przypadkiem będzie tam coś ważnego? Bilet, całkiem dobry, tylko trochę pomięty… paczka chusteczek… klucze… paprochy… portfel… kartka z notatką: „Synku, wstaw wodę, jak wrócę, ugotuję makaron”, aaa… to dlatego spóźniłam się wczoraj z obiadem, jakbym tę kartkę zostawiła w kuchni, zamiast zabierać do pracy… Uuu, coś lepkiego… aha – guma do żucia oddana na przechowanie. Kartka z ocenami z ostatniej wywiadówki syna – do kosza, jeszcze nie daj Boże wpadnie w ręce męża! Trzy zapachy do ciasta, matko jedyna, całe szczęście, że się nie rozlały, dopiero byłby cyrk. Klucze, notatnik, klucze, grzebień, klucze… skąd ja mam tyle kluczy? – te od domu… te od piwnicy… te… zaraz… chyba od domofonu… tylko że domofon nie działa od lat… te nie mam pojęcia skąd, kwity z pralni… a, to dlatego nie mogłam znaleźć brązowej spódnicy… wizytówka… chyba 43., Polska wizytówkami stoi, podobno dodają prestiżu, ale kto mi ją dał? Nazwisko nic mi nie mówi… i jakieś obcojęzyczne tytuły… może poznam po głosie. Dzwonię.
– Halo! A dlaczego pan taki nieuprzejmy? No to co, że dwunasta, nigdy nie jest za późno na uporządkowanie życia wewnętrznego… proszę? Pan też!
Gbur jakiś, myśli, że jak ma wizytówkę, to mu wszystko wolno.
No proszę, jak pięknie się przejaśniło. Teraz tylko wytrzepać paprochy, śmieci do wiadra, a jutro od nowa wrzucę do torebki dwie lekko używane gumy do żucia moich dzieci, wizytówkę, cukierka, kolejny pęk kluczy i tak dalej… A może warto powalczyć o większą ascezę mojej torby? Eee… przecież trzeba mieć jakieś życie wewnętrzne.
Jak nie będziesz pracowała, to też będziesz pracować na kasie. Te dwa stwierdzenia dość często słyszy kasjerka (o przepraszam, hostessa kasy). Jedna z nich zdecydowała się na opisanie tego stanu rzeczy – najpierw na blogu, później w książce.
Odważna nazywa się Anna Sam. Pokazuje klientów i sytuacje, które są trudne do wyobrażenia. Gile przyklejone do towarów. Mało ciekawe sposoby na podryw, które stosuje szeroki wachlarz klientów. Dodatkowo parę sposobów na kradzież w supermarkecie.
Oczywiście klient to nie wszystko. Jest i dyrekcja – raz lepsza, raz gorsza. Na godzinę pracy przysługuje osobie 3 minuty przerwy – czyli wyścig do toalety czas zacząć. Przerwa w pracy też nie jest za długa, więc Anna Sam ma ją zaplanowane co do minuty. To wszystko pokryte jest ciągłym dźwiękiem biip!
Trzeba jednak pamiętać o drugiej stronie medalu. Akcja dzieje się we Francji. Obrywają francuskie sieci handlowe. Tydzień pracy ma 30 godzin. Niedziele wedle przypisów wolne. Kasjerka jest tylko kasjerką – nie musi ganiać od kasy do wykładania towaru. Nie musi pracować na akord – szybciej, szybciej, szybciej…
Porównuję to do polskiej sytuacji hostess kasy i … oceniam Annę Sam negatywnie. Mimo, że w na kasie siedziała lat parę, to w polskich warunkach nie miałaby siły na pisanie bloga i pracę na polskiej kasie tyle czasu. Nie miałaby tylu przerw, wolnych weekendów, etc.
Zastanawiam się więc, jakby wyglądały wspomnienia polskiej kasjerki? Obstawiam, że lektura byłaby o wiele przyjemniejsza i bardziej przerażająca. Nie byłoby też problemów z tłumaczeniem, które pozostawia wiele do życzenia.
Już za niecałe 37 złotych miesięcznie można mieć czytnik eClicto, który od dzisiaj jest dostępny w systemie ratalnym w internetowej Księgarni eClicto.
- To nasza propozycja dla osób, które osiągają niezbyt wysokie dochody, a chcą kupować elektroniczne książki – mówi Maciej Topolski, rzecznik prasowy Grupy Kolporter. – Z sygnałów, jakie płynęły do nas z forów internetowych wynika, że dla wielu potencjalnych nabywców eClicto jednorazowe wydanie kilkuset złotych na jego zakup stanowiło poważną barierę. Teraz mogą kupić urządzenie za równowartość jednej papierowej książki miesięcznie.
Realizacją płatności zajmuje się firma Żagiel S.A. Przy wyborze minimalnej liczby 10 rat jedna wynosi 103, 49 zł. Szczegółowe informacje na temat systemu ratalnego można uzyskać w Księgarni eClicto. Kalkulator pomagający wybrać nabywcy wybrać optymalną z jego punktu widzenia liczbę rat można znaleźć na podstronie czytnika eClicto.
Informacje o systemie ratalnym można również uzyskać na infolinii Żagla,
pod numerami telefonów: 801 801 855 i 081 469 03 61.
Ponte Vecchio jest najstarszym z florenckich mostów. Został zbudowany z ciosów kamiennych w latach 1335 – 1345 według projektu Neriego di Fioravante i Taddeo Gaddi w tym samym miejscu, w którym postawiono pierwszy, drewniany most już w okresie starożytnego Rzymu.
Ponte Vecchio to także tytuł powieści Marii Maliny Lampone wydaną przez Poligraf i to właśnie nas interesuje.
Głównym wątkiem powieści jest miłość. Polka zakochana w słynącym z temperamentu Włochu. Niby banał, a jednak… Marta żyje w Polsce Stanu Wojennego. Zamknięte granice i komunizm nie ułatwiają podróżowania. Włoch również żyje w kraju, gdzie nie ma lekko. Czy miłość z problemami i na odległość ma szanse przetrwania?
Mogłoby się wydawać, iż powieść Marii Maliny Lampone to nic nieznaczący harlequin. Pozory jednak mylą. Wątek miłosny, który przede wszystkim pojawia się w powieści jest tylko doskonałą okazją do pokazania głębszych problemów, jakie trapią społeczeństwo tamtych lat.
Stan wojenny w Polsce znamy wszyscy. Jednak wydarzenia tamtych lat z Włoch prawdopodobnie mało któremu Polakowi są bardziej znane. I nie chodzi tu o porównywanie, kto miał gorzej, lecz o ciekawy rys historyczny, który nie jest w Polsce tak znany.
Doskonały język powieści jest jej atutem. Opisy Włoch i innych krajów (Polski nie licząc) robią wrażenie. Miło poruszać się w lekturze zgrabnie napisanej i robiącej wrażenie.
Powieść inna niż wszystkie ostatnio wydane – warta przeczytania.
Ponte Vecchio Stary Most
Lampone Maria Malina
Wydawnictwo Poligraf
2010
Parę opowiadań Łukasza Orbitowskiego może się podobać.
5 opowiadań to mało jak na tak płodnego pisarza. Jednak dzięki nim czytelnik przeniesie się do mrocznych zaułków miast, do lasu z czasów II wojny światowej pełnego partyzantów oraz do widmowego szpitala, w którym leczy się nie ciało, lecz duszę.
5 opowiadań przeraża ale i niesie w sobie jakąś dawkę mistycznej przepowiedni. Las z czasów II wojny światowej i bohaterowie tam ukryci przypominają twory Julka Słowackiego z jego natchnionego okresu. Mroczny szpital przypomina “Lśnienie” Kinga. Powiązania i skojarzenia mnożą się. Ciekawy klimat, jaki dzięki temu się wytwarza jest niezapomniany i rzadki.
Orbitowski wie, o co w horrorze chodzi. Narastające napięcie wciska nas w kanapę w każdym z 5 opowiadań.
Co jeszcze wyróżnia te opowiadania? Język, który soczyście opowiada o wymyślonej rzeczywistości. Język, który maksymalnie plastycznie przedstawia nam świat Łukasza Orbitowskiego. Język, który naprawdę tworzy klimat mrocznej opowieści.
Amerykanie mają Stephena Kinga, Polacy mają Łukasza Orbitowskiego. I całe nasze szczęście, bo ile można czytać opowieści grozy made in USA.
Polecam.
“Nadchodzi”
Łukasz Orbitowski
Wydawnictwo Literackie
2010
Kultura Miejska oraz Gmina Wyznaniowa Żydowska w Gdańsku i Portal Wrzeszcz.info.pl zapraszają na pokaz filmu dokumentalnego Bunt Janion w reżyserii Agnieszki Arnold oraz dyskusję o ruchu intelektualnym w Polsce według Profesor Marii Janion
W dyskusji po filmie udział biorą:
- Agnieszka Arnold, reżyserka filmu
- prof. Ewa Graczyk, dyrektorka Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego
- Katarzyna Czeczot, historyczka literatury, doktorantka prof. Marii Janion w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie
- Monika Popow, historyczka literatury, doktorantka na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego
Spotkanie poprowadzi Lidia Makowska, kulturolożka , badaczka i aktywistka na rzecz zmiany społecznej, współinicjatorka Kultury Miejskiej, Inicjatywy Indeks 73 oraz portalu Wrzeszcz.info.pl.
3 marca 2010 (środa) o godz.18:00
Nowa Synagoga przy ul. Partyzantów 7 (była Szkoła Muzyczna) we Wrzeszczu
Wstęp wolny
O filmie:
Film Agnieszki Arnold Bunt Janion powstał w 2005 roku w kooprodukcji Telewizji Polskiej, miał być prezentem dla widzów na 80-te urodziny Marii Janion. Trzy lata półkownikował, telewizja publiczna wyemitowała go po raz piewrszy nocą, w styczniu 2010 r. Choć wątek Kolokwiów Pani Profesor na Uniwersytecie Gdańskim jest istotną częścią fillmu, nie doczekał się publicznego pokazu w naszym mieście. Zapraszamy zatem 3 marca na gdańską premierę Buntu Janion.
W filmie Maria Janion mówi:
Jeśli ruch emocjonalny nie przekształcił się dotąd w ruch intelektualny tak, jak to miało miejsce w Wielkim Romantyzmie, to stwierdzić można, że to, co dzieje się w kulturze, zatrzymało się na poziomie małego romantyzmu krajowego, romantyzmu popularnych stereotypów i wzruszeń. Podobna diagnoza wymaga działania. Przede wszystkim przetworzenia niebywałego rozmachu emocjonalnego i ekspresyjnego w wielki ruch intelektualny.
Film jest pretekstem do rozmowy na temat kondycji współczesnego ruchu intelektualnego w Polsce. Maria Janion upomina się o tych i o te, których historia została i jest zapominana. Czyj głos jest dzisiaj reprezentowany w sferze publicznej? Czyja historia staje się historią powszechną, mainstreamową, zakorzenioną w powszechnej świadomości, a czyja powoli ulega zatarciu? Jak możemy przywrócić wyparte głosy?
Będziemy o tym rozmawiać w Gdańsku, w mieście, w którym Maria Janion pracowała przez ponad dekadę, wychowała całe pokolenie uczniów. W mieście-palimpseście, na którym kolejne warstwy historii układają się zgodnie z dominującym układem sił; zatarła się jego herstoria, historia mniejszości. W mieście, w którym obywatelski Solidarnościowy zryw milionów Polek i Polaków sprowadzony został do Romantycznej Legendy.
Rozmawiać będziemy w Nowej Synagodze we Wrzeszczu, pamiętając, że w Gdańsku zaginęła symboliczna pamięć o jego żydowskich mieszkańcach – nawet miejsce po getcie przy Mysiej do tej pory nie zostało upamiętnione choćby tablicą.
Ważnym wątkiem rozmowy będzie zestawienie dwóch legend Marii Janion. Tej gdańskiej, spopularyzowanej przez jej uczennice i uczniów, występujących w filmie Agnieszki Arnold: prof. Małgorzatę Czermińską, prof. Ewę Nawrocką, prof. Stanisława Rośka, prof. Zbigniewa Majchrowskiego, pisarza Pawła Huelle. Skonfrontujemy ją z recepcją Marii Janion w Warszawie: interpretatorką romantyzmu, komentatorką poszukującą nowego języka do opisu rzeczywistości, Patronką ruchu feministycznego. To przecież Pani Profesor przypomina nam, że rewolucja jest kobietą.
„Rozmowy o rynku książki 2009” dostępne są już także w wersji elektronicznej. E-book można nabyć za pośrednictwem serwisu Virtualo.pl.
Kolejny, dziewiąty już tom tej publikacji to zbiór 32 wywiadów publikowanych w dwutygodniku „Biblioteka Analiz” w 2009 roku.
Bohaterami rozmów są główni kreatorzy rodzimego rynku wydawniczego – szefowie oraz pracownicy wydawnictw, firm dystrybucyjnych i hurtowni, także księgarze. Obszerne wywiady, które zajmują centralne miejsce każdego numeru – poruszając „gorące tematy” – dają najbardziej aktualny obraz rynku, ale dotyczą także uniwersalnych problemów.
W publikacji odnaleźć można głosy dotyczące ogólnej kondycji branży, marketingu książkowego, problemów księgarstwa, sytuacji na rynku edukacyjnym czy rozwoju sprzedaży publikacji wymiennokartkowych, książek w postaci elektronicznej oraz dynamicznie rozwijającego się rynku audiobooków.
Tradycyjnie już nie ingerowaliśmy w treść autoryzowanych rozmów, nie ma tu żadnych skrótów, ani zmian, choć oczywiście czas zdążył już zweryfikować część zapowiedzi i prognoz.
